Organische architectuur

Organische architectuur

Stroming in de architectuur die rond 1900 opkwam.

Grondleggers: Antonio Gaudi, Rudolf Steiner, Frank Lloyd Wright en Louis Sullivan.

Een van de uitgangspunten is dat de functie de vorm bepaalt. Kenmerken van deze stroming zijn het gebruik van natuurlijke materialen, zoals baksteen en hout, aan de natuur ontleende vormen milieubewust bouwen en integratie met de omgeving. Er wordt onder meer gebruik gemaakt van de gulden snede.

De mens wordt beïnvloed door zijn omgeving, door geluids- en visuele ervaringen, door indrukken als architectonische verhoudingen, eenheden van vorm en kleur, harmonieën en ritme van ideeën en muziek. Al deze zaken bepalen ons leven, vaak zonder dat we er ons bewust van zijn. Architectuur speelt hierin een belangrijke rol. Wat en hoe wij bouwen is een uitdrukking van ons mens- en wereldbeeld, van ons denken en willen.

In het onze cultuur hebben krachten van het intellectueel en logisch denken in stijgende mate de overhand.

Ruimten werken op ons in: soms helpen ruimten om in beweging te komen, soms werken ze verstarrend. De vorm van een gebouw kan dusdanig zijn dat een mens het gevoel krijgt te verdrinken of overmand te worden. Bouwen vanuit het inzicht van de menselijke maat is rustgevend en spoort aan tot creativiteit.

over een tentoonstelling in 2003

omschrijving

mens en natuur als inspiratie voor het bouwen