8 Eigen Tijd

Het moderne denken, voelen en handelen werd bepaald door het verleggen van de focus van de verkenning van de buitenwereld naar het zelfonderzoek. In de kunst onderzoekt de mens zichzelf en zijn mogelijkheden. De mens ziet zichzelf als de nieuwe God. De wereld wordt beschouwd als 'maakbaar'. Dit leidt zowel tot euforie als depressie wanneer de resultaten zichtbaar worden: atoombom, harttransplantatie, vlucht naar de maan ...

Eric Hobsbawm, een historicus, noemde de 20ste eeuw de eeuw van de uitersten. Inderdaad lagen in eenzelfde euw vooruitgang en terugval, oorlog en vrede, rationalisme en barbarij nooit zo dicht bij elkaar als in de 20ste eeuw.

De twee grote ideologieën van die eeuw, fascisme en communisme, brachten de mensen in de waan dat de geschiedenis maakbaar was.

WO II en de moord op miljoenen joden betekende een definitieve breuk met het heilsdenken in de westerse wereld. Het kapitalisme won uiteindelijk de systeemconfrontatie met het communisme.

Cultureel begon een avantgardistische kunst en literatuur reeds vroeg met het fragmentariseren van de handelende, verlichte bourgeois van de 19de eeuw. Dank zij de elektriciteit, telefoon, televisie, PC en internet bereikt een commerciële massacultuur ook de laatste uithoeken van onze planeet.